Karaiby to rejon pomiędzy kontynentami obu Ameryk. Nazwa pochodzi od Indian zwanych Karaibami, którzy kiedyś mieszkali w części Karaibów zwaną dziś Małe Antyle. Karaiby zostały odkryte przez Kolumba w XV wieku i dość szybko skolonizowane przez mocarstwa europejskie. Obejmują one geograficznie Antyle, Wyspy Bahama, Kajmany oraz sporą część wysp położonych na Morzu Karaibskim. W sumie stanowią obszar 255 tys. km², z liczbą ludności ok 40 mln.

Kuba, Dominikana i Portoryko stanowiły własność korony hiszpańskiej, Jamajka należała do W. Brytanii, zachodnia część Haiti do Francji. Wszystkie hiszpańskie posiadłości w pierwszej połowie XIX w. stały się niepodległe, prócz Kuby i Portoryko.

Kuba, mimo kilkakrotnych buntów tamtejszej ludności od Hiszpanii do 1898 r. czyli do wojny USA z Hiszpanią. Po przegranej Hiszpanii uzyskała niepodległość pod opieką USA.Na wyspie powstały wielkie plantacje trzciny cukrowej i tytoniu. Kuba stała się największym eksporterem cukru oraz cygar na świecie. Głównym odbiorcą tych wyrobów były Stany Zjednoczone.

Najstabilniejsza sytuacja polityczna panowała na Jamajce. Brytyjczycy zorganizowali tam wielkie plantacje trzciny cukrowej. Ok 1835 r. zaczęto stosować mechanizację prac na plantacjach i wybudowano duże rafinerie cukru na wyspie.